Behaviorisme

De Psycholoog John Watson

Wie was John Watson?
John Broadus Watson, 1878-1958, was een psycholoog en hield zich voornamelijk bezig met het gedrag van mensen. In 19 13 schreef hij het pamflet ‘Psychology as the behaviorist views it.’ In dit artikel beschreef hij als eerste het behaviorisme en dit artikel werd dan ook gezien als het beginpunt gezien. Door dit artikel wordt John Watson gezien als stichter van het behaviorisme.

De visie van John Watson in het behaviorisme:
"Psychology as the behaviorist views it is a purely objective experimental branch of natural science. Its theoretical goal is the prediction and control of behavior. ... My goal is not 'the description and explanation of states of consciousness as such'.”(John Watson)

In dit citaat komt duidelijk naar voren dat Watson totaal niet geïnteresseerd was in hoe het van binnen werkt en wilde geen uitleg geven over de staten van bewustzijn. Die waren voor hem compleet irrelevant. Hij keek puur naar het gedrag van iemand.

Hier geloofde John Watson zeer in en dit dus ook de volgende uitspraak:

"Geef mij een stuk of twaalf gezonde kinderen, goed gevormd, en een door mij zelf bepaalde wereld om ze groot te brengen en ik garandeer u dat ik elk ervan, wie u maar wil, kan trainen om, welke specialist ik maar zou kiezen te worden - dokter, advocaat, kunstenaar, winkelchef, ja zelfs bedelaar en dief, ongeacht zijn talenten, neigingen, tendenties, vermogens, roepingen, en het ras van voorouders."(John Watson)

Dit testte hij op zijn eigen kinderen.
Het little Albert experiment
Dit experiment is het bekendste experiment van John Watson. In dit experiment zette hij een baby(Little Albert) midden in een kamer en liet daar een witte laboratorium-rat los. Hier was Albert niet bang voor en speelde er rustig mee. Na twee maanden nog meer van zulk soort dingen te doen veranderde Watson iets in zijn aanpak.
Als Albert nu met de rat speelde dan maakte Watson achter zijn rug een heel hard geluid. Hiervan was Albert bang. Watson deed dit net zo lang tot Albert al begon te huilen als hij alleen de rat zag.



Het Behaviorisme verder uitgediept.

Vanuit het Behaviorisme verklaard leerproces. (Watson)
Het leren werd gezien als : Je stopt er iets in en er komt iets uit.
Met eenzelfde achtergrond en (leef)omstandigheden zal elk willekeurig individu (desnoods apen) op te leiden zijn tot elk gewenst specialisme. Het gaat hier om de informatie die je er in stopt. De informatie = kennis en beschikbaar op het gewenste moment resulteert dit in het specialisme. Van bovenstaand ging men uit ongeacht de talenten, neigingen, tendensen, capaciteiten, roeping en ras van de voorouders.

Watson is de grondlegger aan het behaviorisme. Het gaat hier om alles wat meetbaar is. De inkomende prikkels gaan de “ black-box=hersens “ in, waardoor gedrag volgt.
Dit gedrag is zintuigelijk waarneembaar, voorbeelden zijn zien en horen.
De tussenstappen in het hoofd, het denkproces, wordt door de behaviorist tot de black-box gerekend en wordt geheel overgeslagen, dus als onbelangrijk beschouwd.
Behaviorisme is de eerste leer theoretische stroming in de wetenschap. Waarneembaar gedrag wordt gedefinieerd in de biologische termen: Stimulus (prikkel in omgeving) en Respons (gedrag dat volgt).

Pavlov’s conditionering:
Het begint bij een ongeconditioneerd stimulatie-object (O.S); - het bot. De ongeconditioneerde respons (O.R) hierop is dat: - de hond gaat kwijlen. Dit kwijlen is het gedrag dat je wil gaan aanleren…
Opzoek naar een stimulans die de O.S kan vervangen: - de bel Door training = conditionering => bel + bot = kwijlen => bel =kwijlen => conditionering voltooid.

Behaviorisme in het onderwijs Straffen en belonen, geprogrammeerde instructie ( op papier / compu, een opdracht maken in kleine stapjes. Pas als de antwoorden allemaal goed zijn, beloning door verder te gaan naar hoger niveau. Niet goede antwoorden; opnieuw uitleggen.

Kritiek op Behaviorisme:
- Belonen kan leiden tot verwennen en afhankelijkheid (=prikkel van buitenaf) ofwel excentrieke motivatie. Met andere woorden: leerlingen willen alleen nog maar leren als ze er een cijfer voor krijgen. Dit is volkomen tegengesteld aan het concept iets te willen leren omdat je iets wil weten: de intrinsieke motivatie, waarvan uit onderzoek blijkt dat deze leermethoden veel beter ook op de langere termijn de leerstof onthouden.
- Straffen kan demotiverend werken
- Reductionistische (=beperkte) mensvisie: Aan context en belevingsaspecten wordt geen recht gedaan. Er wordt alleen maar naar gedrag gekeken en niet naar wat er ónder zit. Oftewel: intenties en motivaties zijn wel degelijk belangrijk. - Geen aandacht voor informatieverwerking in de hersenen. (black-box).


Literatuurlijst:
https://onderwijsteams.sharepoint.hu.nl/FE/IA/Kijk%20op%20leerlingen%20en%20leren/leertheorie%20powerpointpresentaties/Behaviorisme/Behaviorisme.swf
http://www.xead.nl/als-de-bel-klinkt-ga-ik-kwijlen
http://chasqueweb.ufrgs.br/~slomp/edu01011/watson-behaviorist.pdf
http://nl.wikipedia.org/wiki/John_Watson_%28psycholoog%29
http://nl.wikipedia.org/wiki/Klassieke_conditionering
http://nl.wikipedia.org/wiki/Behaviorisme